Yrða

men

nafnorðhvorugkyn
, menja, menjum; [ mene; meni; mani-kold = necklace-gold, as also the name of a plant, hence perhaps marigold; monile]:—a necklace, 13; hringa ok men, 23; móður menjum göfga, 13; hlaðin háls-menjum, 44, 17, 22:—they were also worn by men, hann lézk vilja færa þeim men er hafði haft á sér, 67, 26, 28: in treasures, jewels, 23, 16, 26:— phrases, men jarðar, earth’s necklace = the sea, (in a verse); men Karmtar, island necklace = the sea; lyngva men, necklace of the bush = a serpent; men storðar, the earth’s men = the world serpent, the Miðgards-orm, : as necklaces were chiefly worn by ladies, a woman is called mens Syn, the fairy of the necklace, (in a verse): Men-glöð, the ‘necklace-glad,’ is the name of a fairy woman, i. 529, : as also men-brekka, -brík, -döll, -gefn, -grund, -gunnr, -hlín -reið, -skögul, -skorð, = a lady; on the other hand, a man is called men-broti, -brjótr, -fergir, -myrðir, -rýrir, -stríðir, -vörðr, -þverrir, = the giver, breaker of treasures,
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • dat.þágufall (e. dative)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Hel.Heliand.
  • cp.compare.
  • O. H. G.Old High German.
  • Engl.English.
  • Lat.Latin.
  • ch.chapter.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • plur.fleirtala (e. plural)
  • poët.poetically.
  • etc.et cetera.
  • Þkv.Þryms-kviða. (A. I.)
  • Vsp.Völuspá. (A. I.)
  • Hdl.Hyndlu-ljóð. (A. II.)
  • Am.Atla-mál. (A. II.)
  • Yngl. S.Ynglinga saga. (C. II.)
  • BjörnBiörn Halldórsson.
  • Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
  • Vápn.Vápnfirðinga saga. (D. II.)
  • Fm.Fafnis-mál. (A. II.)
  • Akv.Atla-kviða. (A. II.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Fsm.Fjölsvinns-mál. (A. II.)