Yrða

merr

nafnorðkvenkyn
, meri, merar, and meri, merar; [from marr, ; mere; mare; mähre]:—a mare, i. 503, 504, 185, 26, 57, 56, i. 75, 355, 104, 107 new , 37; eigi var þá undarligt at þú bitisk vel er merrin fylgði þér, vi. 323: as a term of abuse, ef þú hefir heldr manns hug en merar, 54.
:
Skammstafanir og tilvitnanir
  • f.kvenkyn (e. feminine)
  • mod.modern.
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • dat.þágufall (e. dative)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • q. v.quod vide.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • Germ.German.
  • Ed.edition, editions, edited.
  • COMPDSsamsett orð (e. compounds)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
  • Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
  • Vígl.Víglundar saga. (D. V.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)