Yrða

mið

nafnorðhvorugkyn
, miðjum, 645. 100 (the older form), but commonly miða miðum (= miðr, ), the middle; í mið, or í miðið, in the middle; sá er í miðið reið, 25, iii. 182; gengr steikari fyrst fyrir konung, þá riddari í mið en konungs-son siðast, Pr. 429; Snorri var í mið, ii. 72: the phrase, spakir menn henda á mörgu mið, the wise man hits the middle of many things, makes many good hits, 140, iii. 217 (a saying):—a mark, hit, sem ek munda hafa mið á mér ef hans íllvili hefði fengit framkvæmd, i. 223.
2. , kváðu þeir lítil mið at Páli ok kenningum hans, they said that Paul and his teaching were little to be relied on, 656 C. 24.II. as a or fishing term, a fishing bank, meith; banks out at sea marked by prominences or landmarks on shore, described in ii. 179 (þess-háttar sjóreita kalla þeir mið); bregða til miða, to seek for a fishing bank, 49; ek mun visa þér á mið þat at aldri mun fiskr bresta ef til er sótt …, en er hann kom á miðit var undir fiskr nógr, 15 new ; ef menn hafa hér glögg mið á, i. 27; geisa þeir nú róðrinn af miðunum, 226; en þá er þeir fundu brátt at miðjum skipti, ok þeir nálguðusk land, þá köstuðu þeir akkerum sínum, 645. 100; hón setti ok Kvíar-mið á Ísafjarðar-djúpi, 147; hann réri út á mið ok sat til fiski, ii. 110; mun þik kala ef ek sit lengi ok útarla á miðum sem ek em vanr, ii. 286; djúp-mið, grann-mið, deep or shallow banks.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • dat.þágufall (e. dative)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • q. v.quod vide.
  • i. e.id est.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • naut.nautical.
  • Scot.Scottish.
  • Ed.edition, editions, edited.
  • Vápn.Vápnfirðinga saga. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Post.Postula sögur. (F. III.)
  • Gísl.Gísla saga. (D. II.)
  • Bárð.Bárðar saga. (D. V.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Valla L.Valla Ljóts saga. (D. II.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • EddaEdda. (C. I.)