Yrða

njóta

sagnorð
nýt; naut, nauzt, naut, nutu; nyti; njót: [ niûtan and ga-niutan = ἀγρεύεν, συλλαμβάνειν, but also = ὀνίνασθαι, Philem. 20; as also nuta = ἁλιεύς, ὁ ζωγρων; it may be that net, nót (= a net) are derived from the same root, and that the primitive sense of this word was to catch, hunt, whence to use, enjoy; niotan; niozan; nützen, geniessen; nyde.]
B. To use, enjoy, with ; neyta eðr njóta vættis, 238, ii. 79; njóta yndis, 63; ættir jóku, aldrs nutu, 37, 39; vel keypts litar hefi ek vel notið, 107; nýtr manngi nás, 70; knáka ek þess njóta, 52; njóta Guðs miskunnar, 43, 88; skal hann draums síns, he shall enjoy his dream undisturbed, 94; ef hann hefði eigi notið hans ráða ok vizku, ii. 80; njóti sá er nam, 165; njóttú ef þú namt, ; niout kubls! see kuml; njóttú heill handa, blessed be thy hands! an exclamation, 60, 87; svá njóta ek trú minnar, at …, upon my faith! upon my word! i. 130.
II. to derive benefit from or through the virtue of another person; Sigríðr. kona þin, er þess van at þit njótið hennar bæði nú ok síðarr, ii. 18; naut hann drottningar at því, v. 348; Egils nauztú at því föður þíns, Ísl. ii. 215; at hann mundi njóta föður sins en gjalda, 73; heldr geldr Leifr Þrándar en nýtr frá mér, ii. 116 (see gjalda II. 2):—to get advantage from, nauztú nú þess (it saved thee, helped thee) at ek var eigi við búinn, 58; vér skulum þess at vér erum fleiri, 64; liðsmunar, to avail oneself of one’s greater strength:— e-s við, to receive help at one’s hands; fyrir löngu værir þú af lífi tekinn ef eigi nytir þú vár við, ii. 130; því at þér nutuð mín við, 136; mun ek yðar þurfa við at ef ek fæ rétt af, 6:— af e-u, to consume; naut vóru ærin nutum af stórum, 92.
2. , þess naut mjök við í Þrándheimi (it availed much) at menn áttu þar mikil forn korn, 102; naut at því mest forellris, viii. 11: in the phrase, það nýtr sólar, the sun is seen; ekki nýtr þar sólar, there is little sun, 40.
III. to enjoy one another; Þorveig seiddi til þess at þau skyldi eigi njótask mega, 54; þó höfum vit bæði breytni til þess at vit mættim njótask, 13; ok þótti fýsiligt at þau nytisk, that they should marry, O. T. 32.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pres.nútíð (e. present)
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
  • imperat.boðháttur (e. imperative)
  • Ulf.Ulfilas.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • O. H. G.Old High German.
  • Germ.German.
  • Dan.Danish.
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • impers.ópersónulegt (e. impersonal)
  • recipr.reciprocally.
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Vsp.Völuspá. (A. I.)
  • Rm.Rígsmál. (A. II.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • Am.Atla-mál. (A. II.)
  • Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
  • O. H. L.Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Sdm.Sigrdrífu-mál. (A. II.)
  • Gísl.Gísla saga. (D. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • Korm.Kormaks saga. (D. II.)