piltr
nafnorðkarlkyn
a boy, a boy clad in a pelt or petticoat; hann bar piltinn á handlegg sér, i. 565, 117; hann sá hvar piltrinn stóð á baki honum, 124; piltr þessi, this youth, 69; biðr Þorleifr Kol tapa piltinum, 145, Gd. 55:—in usage also a man, thus the labourers on a farm (vinnu-menn, hús-karlar) are called piltar. pilt-skapr, ribaldry; and pilta-yrði, coarse language, ii. 261.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- prop.proper, properly.
- mod.modern.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)