rægja
óflokkað
( rœgja) or older vrœgia; [róg; wrohjan = κατηγορειν; wrogjan; wregjan; rôjan; rägen; röje]:—to slander, defame, ii. 99, 309, 54, 56, i. 100, iii. 153, vii. 132, 166. 655 xvii. 1; rægja menn saman, 292: rægjandi, a defamer, 56; rogendr = rœgendr, , Kormak.
Skammstafanir og tilvitnanir
- i. e.id est.
- Ulf.Ulfilas.
- Hel.Heliand.
- A. S.Anglo-Saxon.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- Swed.Swedish.
- MS.manuscript, manuscripts.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Jb.Jóns-bók. (B. III.)
- EddaEdda. (C. I.)