ræningi
nafnorðkarlkyn
a, [rán], a robber, 736, 158, 35, 92, iii. 520.
2. in a passive sense; vera ræningi e-s. to be deprived of one’s right, 37 new ; ok ætlaðir at hann mundi vera svá mikill ættleri, at hann mundi vilja vera ræningi þinn, 736; lög-r., hlut-r.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- Ed.edition, editions, edited.
- cp.compare.
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
- Ölk.Ölkofra-þáttr. (D. II.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Háv.Hávarðar saga. (D. II.)