Yrða

rót2

nafnorðkvenkyn
1. [different from the preceding, akin to hrót, ; rot]:—the inner part of the roof of a house, where meat, fish, and stores are hung up; mær nökkur átti erendi at fara í rót upp, þá sá hún liggja á hurðásnum sjau fiska skarpa, i. 209.2. the tossing, pitching, of an unruly sea; kemr ró eptir hvíldarlaust rót, calm after rough weather, 235; haf-rót, a violent rolling of the sea.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • f.kvenkyn (e. feminine)
  • perh.perhaps.
  • q. v.quod vide.
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • Ivar AasenIvar Aasen’s Dictionary, 1850.
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)