róta
sagnorð
að, [ to rout; rode; rōdere, but not borrowed from the word]:—to rout up, turn up, of swine; er unnsvin róta upp, Eyvind (in a verse); nema túnsvin sé þat er eigi má róta, ii. 232.
2. to stir, turn upside down, throw into disorder; with , róta sundr, ok róti eldinum sundr, hingað ok þangat. 330; þeir rótuðu um koll taflinu, to upset the chess-table, 17; þá rótar karl saman fénu, he sweeps it into one heap, 180; hann steypti silfrinu á skjöld sinn, ok rótar í hendi sinni, 216.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Engl.English.
- Dan.Danish.
- Lat.Latin.
- dat.þágufall (e. dative)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Vígl.Víglundar saga. (D. V.)
- Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)