reimt
nafnorðhvorugkyn
[the root or origin of this word and its derivatives is not known, vreimr, akin to vrimmel—a swarm]:—haunted; in the phrase, þar er reimt, a place is haunted by ghosts; þar var reimt mjök, 110; þótti þar reimt jafnan síðan, 59: reimt þykir þar síðan vera hjá kumlum þeirra, Ísl. ii. 115; þar þótti mönnum reimt mjök sakir trolla-gangs, 140, ii. 115; ok þótti þar reimt fyrir er Sigrflugan var á lopti, viii. 374,
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- perh.perhaps.
- qs.quasi.
- Dan.Danish.
- v. l.varia lectio.
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)