reita
sagnorð
t, vreita, [akin to ríta; reissen, reizen; reta]:—to scratch, to irritate, stir up, excite one’s anger, 46; reita forlögin, 55; reita þinn skapara, ii. 416; r. Guðs reiði, 54, 449; r. hug e-s, 96, 114; hví hefir þú reitta Philisteos í mót oss, 414: to charm, sú er mik reitir, (in a verse).
II. reitask or rætask; reitisk á um e-t, to be stirred up; mun á bardaga reitask, will there be a fight? x. 392; reittisk á um tal ok kossa, iii. 144; reittisk þá á um vist hans, then he was well seen there, vii. 112; þá reittisk ekki af (á) um talit, the conversation dropped, 336; mun þá skjótt á rætask um gleði manna, vii. 119; þat tal þótti Agli gott ok rættisk af vel, 686; mál-reitinn.
Skammstafanir og tilvitnanir
- qs.quasi.
- Germ.German.
- Swed.Swedish.
- prop.proper, properly.
- reflex.reflexive.
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Glúm.Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)