reyta
sagnorð
t, [ raupjan = τίλλειν; rupfen]:—to pluck, pick; reyta gras, 119; þeir reyttu á sik mosa, 267; sumir reyttu ok rifu af honum þá vánda leppa, ii. 161, 71; r. ok rupla, 163; þá hnykktu þær af sér faldinum ok reyttu sik, 182; þeir hrífa upp í höfuð sér ok reyta sik, ii. 25; leysir hón hár sitt ok reytir sik sárliga,
Skammstafanir og tilvitnanir
- Ulf.Ulfilas.
- cp.compare.
- Germ.German.
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)