sætt
lýsingarorð
sjá einnig sætt 1 nafnorð, kvenkyn
n. adj. [sitja], what one can sit under, endurable; stóð hann upp ok mælti, setið er nú meðan sætt er, we have sat as long as we could bear, Eb. 280, Bs. ii. 224; víst líkar mér ílla, ok er eigi um slíkt sætt, it is not to be endured, Bjarn.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
Tilvitnuð rit
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Bjarn.
- Bjarnar saga. (D. II.)