sónnnafnorðkarlkynm. [from Lat. sonus], a sound; með sætum són, Fb. ii. 26, Pass. 25. 13; láta sónin ganga, to go on trumpeting.Skammstafanir og tilvitnanirm.karlkyn (e. masculine)Lat.Latin.Fb.Flateyjar-bók (E. I.)Pass.Passiu-Sálmar.