Yrða

samna

sagnorð
að, also spelt safna, and so in usage, [saman; sammeln], to gather, collect, with , and so in usage; samna Niflungum, 17; s. liði, 9; s. herliði, 10; s. her, i. 12; s. geldfé, 740, 741; þeir söfnuðu at sér mönnum, 23; var víðar safnat, 32: , samna skrökvi, to put together slander, : with , samna mikinn her, x. 337; s. saman mikit fólk, 289; s. lið nakkvat, xi. 27; hann samnar þat ok saman dregr, 99; saman samnandi týndar þjóðir, 402.
II. to gather together; þeir samnaðusk saman, i. 136; söfnuðusk þeir saman, 59; honum samnask útöluligr herr, 17; þá er Páli þótti safnask (increase) fjárhlutr sá, i. 135.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • mod.modern.
  • cp.compare.
  • Germ.German.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • reflex.reflexive.
  • Akv.Atla-kviða. (A. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Al.Alexanders saga. (G. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)