sjálfala
lýsingarorðsjálf-ala
‘self-feeding,’ of cattle grazing without a shepherd; (fé) gékk þar öllum vetrum s. í skógum, 135; ef menn eigu vetr-haga saman er hross eða sauðir eða naut ganga s. í, ii. 325; er mér sagt gott frá landa-kostum, at þar gangi fé s. á vetrum, 20; má af því marka landa-kosti þá er í þat mund vóru, at féit gékk allt s. úti, 26, 47, ; en er hann fór eptir fé sínu því er þar hafði s. úti gengit, 53.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- v. l.varia lectio.
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)