skáldskapr
nafnorðkarlkynskáld-skapr
‘scaldship,’ poetry:
I. a libel in verse; eigi skal lýsa legorðs-sök um skáldskap, i. 351; ef maðr kveðr skáld-skap til háðungar manni, … ok varðar þat skóggang, skal sækja sem annan skáldskap, ii. 151, see the whole chapter in 238, inscribed, um Skáldskap, of Libels; the word is therefore used synonymously with danz and flimt, níð, II. poetry in a good sense, passim; Sighvatr var ekki hrað-mæltr maðr í sundr-lausum orðum, en s. var honum svá tiltækr, at hann kvað af tungu fram svá sem hann mælti annat mál, 171; ok kom þar brátt talinu at þeir ræddu um skáldskap, þótti hvárum-tveggja þær ræður skemtiligar, 686; skáld-skapar grein, -háttr, poetical metre, 183, 210; skáldskapar laun = skáldfé, 152. Skáld-skapar-mál, poetical diction, 49, 195; hence the name of the second part of the , the ancient Ars Poetica, containing the rules and laws of ancient poetry. ☞ Skáldskapr in old writers refers to the ‘form’ (metre, flow, diction), not to the contents; even in such phrases as, ekki var mikill skáldskapr í því kvæði, there was not much ‘scaldship’ in that poem, it was a bad composition, vii. 38.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- ch.chapter.
- q. v.quod vide.
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Kb.Konungs-bók. (B. I, C. I, etc.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)