skærnafnorðkarlkynm., gen. skæs, dat. and acc. skæ, [skæva, skævaðr], a racer, steed, Höfuðl. 12, Orkn. (in a verse), Ísl. ii. 229: metaph., s. skorðu, sunda, = a ship, Lex. Poët.; skir (= skær), Hým. 36; only used by poets.