Yrða

sköruligr

lýsingarorðsköru-ligr
brave, frank, bold, manly, imposing in appearance; mikill maðr vexti, s., vii. 102; s. maðr, a fine, stalwart man, 28, 199; ekki fríðr maðr sýnum en þó inn sköruligsti í yfirbragði, 18; vænn maðr at áliti, meðalmaðr at vexti, kvikligr ok s., i. 80; manna sköruligastr at sjá, i. 539; Magnús konungr var sköruligastr ok skjótligastr, vii. 63; mikill ok s., 334; vex upp sveinninn, s. með miklu mannviti, 4: of a lady, hón var væn ok ætt-góð ok skörulig, 73; mikil kona ok s., 54, 86.
2. of manners or things, fine; með sköruligum flutningi, with a manly pleading, 18; skörnlig ræða, a fine speech, vii. 102; sköruleg veizla, magnificent, 44; veita hit sköruligasta, i. 247; all-skörulig ferð, 85.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
  • O. H. L.Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)
  • Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)