skæla
sagnorð
1. d, [ skjele; schielen], to make a wry face; skaela sig, iii. 471; hann er allr skældr og skakkr: to cry, of children, vertu ekki að skæla! skældu ekki!2. u, the making a wry face, crying: a nickname, ix. 479.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Dan.Danish.
- Germ.German.
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)