slagr
nafnorðkarlkyn
, slagir, [slá2], = slag, a blow, defeat, 172; svá harðan slag, 176.
2. [cp, slegel, a plectrum], a tune, air, played on a stringed instrument, see the remarks drápa; konungr spurði, hvárt hann kynni eigi fleiri slagi… hann segir at eptir væri enn nökkurir slagir, sló hann þá Gýgjar-slag … sló hann þann slag er Falda-feykir heitir … skipti hann um slaginn, iii. 222; Gunnars-slagr, i. 318; því næst kómu inn margir slagir hljóðfæra, iii. 191; ( slags = kind; mange-slags = ‘many-kind,’ manifold; samme-slags = ‘same-kind:’ from the ‘tune.’)
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- pl.fleirtala (e. plural)
- A. S.Anglo-Saxon.
- s. v.sub voce.
- cp.compare.
- Dan.Danish.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)