skaða
sagnorð
1. að, [see skeðja; scathe; skadon; schaden; skade]:—to scathe, hurt, in old writers to take hurt, be scathed; ekki skal þik í skaða, 212; þig skaðar ekki, frændi, ef ek einn mæli þetta, ii. 194; má ok vera at skikkjuna skaði ekki, Fms, ii. 279; bætti hann þat, svá at ekki skaðaði, vii. 158.2. u, a bird, skade, (Gl.)
Skammstafanir og tilvitnanir
- Engl.English.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- EddaEdda. (C. I.)