skaðamaðrnafnorðkarlkynskaða-maðrm. a killer, slayer; verða s. e-s, to slay, Fær. 200, Fms, vii. 202, Al. 106, Js. 30.Skammstafanir og tilvitnanirm.karlkyn (e. masculine)Fær.Færeyinga saga. (E. II.)Al.Alexanders saga. (G. I.)Js.Járnsíða. (B. III.)