skaf
nafnorðhvorugkyn
[skafa], a scraping, peeling, of peeled bark used in Norway for fodder for goats and cattle; brjóta hrís ok skaf, i. 215; þrjú hlóss viðar, ok tvau skafs, 344, i. 39, 240; reiða heim skaf, 358; þá er uxa-mat átum inni skaf sem hafrar, Sighvat; hrís ok skaf í mörkinni, i. 291.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- esp.especially.
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)