skemta
sagnorð
t, but að, x. 226, 281, [ from skamr = to shorten]:—to amuse, entertain, with of ; skemta sér, to amuse oneself, play, 129; þeir drukku ok skemmtuðu sér, x. 281; skemtaði hann sér á hverjum degi, 226; hón gékk um gólf ok skemti sér, 48; vér erum kátir ok skemtum oss, viii. 354. 357:—so also of other persons, sveinn þeirra er inni, ok skemtir þeim, Ísl. ii. 348; þótti ok vel skemt, a good entertainment, viii. 207.
II. to entertain people at meetings or festivals with story-telling or songs; skemtir vísum þeim, er …, 46; frá því er nokkut sagt hverju skemt var, what the entertainment was, i. 23; þessi saga var skemt Sverri konungi, this story was to amuse king Sverri, id.
2. to amuse, entertain people; þat er eigi, segir konungr, þvíat vetr-gestr þinn skemtir vel … en er konungr var í sæng kominn, skemti Stúfr ok kvað flokk einn, konungr vakti lengi, en Stúfr skemti, … hverjum skaltú s. með drápunum þínum? vi. 391; hann kvaðsk kunna nokkurar sögur. Konungr mælti, þú skalt vera með hirð minni í vetr ok s. ávallt, … þat er ætlan mín at nú muni uppi sögur þínar, þvíat þú hefir jafnan skemt, 355; ok er menn lögðusk til svefns, þá spurði stafnbúi konungs hverr s. skyldi… Sturla inn Íslenzki, viltú skemta? … segir hann þá Huldarsögu, iii. 304; þar var Skíði af skötnum kenndr, ok skemti af ferðum sínum, he gave amusement by telling of his journey, Skíða R. 19; skemtask með skrök-sögur, i. 584.
Skammstafanir og tilvitnanir
- prop.proper, properly.
- dat.þágufall (e. dative)
- pers.person.
- esp.especially.
- i. e.id est.
- absol.absolute, absolutely.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- BjörnBiörn Halldórsson.
- Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)