skjallr
lýsingarorð
[skjalla], loud, clashing, shrill; s. brestr, i. 798; lesa snjallt ok skjallt, 220; kalla skjallt, 623. 35; hann skelldi miklu skjallast, iii. 125: the phrase, hann kvað sér vera ekki einkar skjallt, he said he did not feel well, 47.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)