skolptr
nafnorðkarlkyn
, spelt thus, vi. 180 (in a verse), and ii. 259, ; sounded and spelt skoltr; [akin to the preceding word]:—a snout, of a dog, dragon, or the like; skeið bar skolpt inn rauða, vi. (in a verse); gnöptu skoltar, ii. 259 (in a verse); hann lýstr á skoltinn hesti sínum, Þorst. St. 48; kom broddrinn í auga hestinum, ok hljóp augat út á skoltinn, … augat var frosit á skoltinum, i. 608: of the human face, hón var steinblind … hón bar vatnið upp í skoltana, ok þóttisk linan af fá er kallt var, ii. 169; ljótan skolt, langa trjónu, iii. 37 (in a verse); Skíða sló á skoltinn enn, Skíða R. 142.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- v. l.varia lectio.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)