Yrða

skunda

sagnorð
að, to speed, = skynda; with , hón skyldi skunda prestinum til sín, forward the priest at once, 76; skunda ferð sinni, ix. 298; skunda fé saman, to make a collection, v. 216.
2. to hasten; þeir skundaðu þangat til, ii. 185, 181; skundar út með Þóri, Skíða R. 52; and so in usage, see skynda.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • dat.þágufall (e. dative)
  • absol.absolute, absolutely.
  • mod.modern.
  • Str.Strengleikar. (G. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)