skutr
nafnorðkarlkyn
, skutar, skutir, [from skjóta, from shooting or launching a ship into the water, scut = the tail of hares or rabbits]:—the stern, 1; aptr í skut, Hym. 21; réri Grettir í skut, 125 A; skaltú ganga at framstafni en ek at skut, 254; var rekkju-maðr í skut, 98; setja augu sín aptr um skut, to look back, 12; hann bað Ketil ganga fyrir skut, ok setja á (and push on) ii. 112; leggja land fyrir skut, to pass by, (in a verse): in including stem and stern, to midship, skip minna til skutanna en um mitt, viii. 197; skipit var lítið til skutanna en breitt um miðbyrðit, 88; í hvárn-tveggja skutinn, O.T. 67.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- pl.fleirtala (e. plural)
- cp.compare.
- North. E.Northern English.
- plur.fleirtala (e. plural)
- opp.opposed.
- Höfuðl.Höfuðlausn. (A. III.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
- Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)