skynja
sagnorð
að, [skyn; skönne; skönja], to perceive, make out, understand, of the senses; þú skynjar ekki fyrir hræðslu sakir, hvárt skipit skríðr undir þér, 402; þeir skynja skjótt, hverir höfðingjar vóru vinir Magnúss konungs, vi. 11; ef ek sé í augu manni, at ek mega þá s. háttu hans, hvers-háttar maðr hann er, ii. 295; skynja hvat þetta táknaði, i. 228; þó kann ek einna sízt at s. þat er þér kallit kveðit, vii. 60; hann kvaðsk eigi s. drauma, i. 372 ( jeg skjönner det ikke).
2. to search into, enquire, look out; síðan fór konungr út á báti at s. vörð Eyjar-skeggja, viii. 287; hann lét vörðu halda um nætr, hann skynjaði optast sjálfr um þá, 133, 266; en reyndar skaltú s. hverr sá maðr er, i. 188; skyldi hann vera úti með sólsetrum, ok s. alla þá hluti er þér bera fyrir augu ok eyru, 43; Vígi skynjaði hvers manns hagi þess er á bæinn kom eða brott færi, 58; er hann hefði skynjað liðs-fjölda hans ok ráða-görðir, xi. 263: Haraldr konungr reið um fylking sína, ok skynjaði hveru veg fylkt væri, vi. 414; hón bað hann skynja um sveinana, 121; vér höfum sét ok skynjat opit bréf, … vér höfum séð ok skynjat máldaga kirkjunnar, i. 5, ii. 13.
Skammstafanir og tilvitnanir
- cp.compare.
- Dan.Danish.
- Swed.Swedish.
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)
- Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Korm.Kormaks saga. (D. II.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Dipl.Diplomatarium. (J. I.)