sláttr
nafnorðkarlkyn
, sláttar, slætti:—a smiting, mowing; vera at slætti, Ísl. ii. 346; leið nú til þess er tekið var til sláttar, 121 A: in usage = slátta, túna-sláttr, engja-sláttr, the season for mowing the home-field and the out-field.
3. the striking an instrument = slagr; drepa strengi til sláttar, 458.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- dat.þágufall (e. dative)
- freq.frequent, frequently.
- mod.modern.
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)