slægðnafnorðkvenkyni. e. slœgð, f. slyness, cunning, Nj. 241, Edda 18, Fms. i. 215, 221, x. 269, Stj. 366, Barl. 103, 175; lastar hann Loka með slægð sína ok vélar, Clem. passim. slægðar-maðr, m. a sly fellow, 655 iii. 2.