Yrða

sletta

sagnorð
1. t, [from slá, slag, as a kind of iterative], to slap, dab, with : of liquids—skvetta, taka spann fullt vatns ok sletta á þau, i. 358; hann þreif upp skyrkyllinn ok sletti framan í fang hans, 66 new ; hann sletti í munn sér skegginu, he slapped the beard into his mouth, 25; heir slettu eptir henni svipu, i. 453; hann sletti flötu sverðinu um herðar honum, slapped him with the flat of the sword, ii. 60, iii. 102, 428; slettust fitjarnar um hellis-gólfit, iii. 386: þeir mega sletta skyrinu sem það eiga, see skyr: in usage sletta expresses bespattering with slabby matter, skvetta with pure fluids.2. u, a dab, spot; blek-s., a blot of ink; bak-s.,
Skammstafanir og tilvitnanir
  • dat.þágufall (e. dative)
  • Ed.edition, editions, edited.
  • mod.modern.
  • f.kvenkyn (e. feminine)
  • q. v.quod vide.
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • Grett.Grettis saga. (D. II.)
  • Dropl.Droplaugar-sona saga. (D. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Þorf. Karl.Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)