smeygja
sagnorð
ð, a causal to smjúga, , [ smeicheln; smöge], to make slip, with ; hann smeygði fjötrinum af niðr, Fms, vi. 15; smeygði hann lykkjunni á háls sér, … s. tauginni af hálsi sér, he slipped the loop off his neck, 368; hann smeygði á sik brókunum, pulled the breeks on, iii. 323; smeygja sér inn, to insinuate oneself.
II. to rid oneself; smeygðisk Egill af stafnum. 233; smeygjask undan e-u, to slip away from, ix. 333.
Skammstafanir og tilvitnanir
- q. v.quod vide.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- dat.þágufall (e. dative)
- reflex.reflexive.
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)