smiðr
nafnorðkarlkyn
, smiðs, old smiðar, smiða; thus goll-smiðar, goll-smiða, smiðarnir, (xxxvi, xxxvii, in an old vellum fragment); but smiðir, 733 ; smiðar, i. 293; smiða, 185, i. 149: the usage is smiðir, smiði: the smiðu, 362, l. 3, ix. 377, is less correct: [ smiþa; smið; smith; Dan.-Swed. smed; schmied]:—a smith, craftsman, wright, of workers in metals and wood, ship or house-building; járn-s., tré-s., stein-s., gull-s., skip-s., knarrar-s., skó-s., skepti-s., höfuð-s., frum-s., ; himna-s., the artificer of the heavens, ; þá kom þar s. nokkurr ok bauð at göra þeim borg, 25, 26, ix. 55; hann var stafna-s. at skipinu, i. 293; vóru þá smiðar þar áðr komnir, id., v. 74; ens hæsta smiðs, 20, 7; ú skulu smiðir fé taka, 80; smiðar þeir er hús göra, i. 149; fá smiða til at skíra silfrit, i. 185: the saying, fár er smiðr í fyrsta sinni, none is ‘smith’ (master) the first time; and leggja smiðs-höggið á e-ð, to give the smith’s stroke, the master’s stroke, the finish to a thing; smiðir hafa spánu versta, smiths have the worst spoons (speaking of ornamental spoons), smiths keep the worst for their own use.
II. Smiðr, a nickname and name, ( 21, 1362, Smith); Smið-kell, Smið-Skeggi,
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- plur.fleirtala (e. plural)
- acc.þolfall (e. accusative)
- sqq.following.
- l. c.loco citato.
- mod.modern.
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Germ.German.
- q. v.quod vide.
- i. e.id est.
- pr.proper, properly.
- cp.compare.
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Eluc.Elucidarium. (F. II.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Rm.Rígsmál. (A. II.)
- Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)