Yrða

spara

sagnorð
spari; sparði; sperði; sparat; spari; but also sparar, sparaði, sparat, which prevails in usage: [ sparjan; and spare; sparen]:—to spare: hann sparir eigi penninga Þórólfs, i. 290; ok sparði þó aldri penninga at nauðsynjum, i. 74; hirðir hann eigi at eins fé sitt ok sparar, 656 A. ii. 2; því spari ek minn mat, at þér sparit yðvarn mat, 145; ef þeir sperði svá mat sinn, at …, viii. 66; Geirríðr sparði eigi mat við menn, 100; nú spari ek eigi mat við ykkr, ii. 105; ek sparða aldri við yðr nytsamligar kenningar, 656 C. 17; ek hefi engan hlut til þess sparat, 423; skal ek eigi mitt til spara, 3; sparar hann bæði við sik ok aðra, 656 A. 2: s. e-m e-t, to leave to another; opt sparir leiðum þat hefir ljúfum hugat, ; spörum þetta verk öðrum, 144.
2. , partly of things; þat hygg ek, at meirr komi þar til lítilmennska enn þú sparir at ek henda gaman at deilu ykkarri, 170; spari ek eigi goð geyja, 160; at þeir mundi eigi af s. at rægja Þórólf, 59; viltú kaupa þræl at mér?—þat spari ek eigi, segir Gunnarr, I am not unwilling to do that, 73; viljum vér, at þú sparir ekki af við Þorgrím, 26; mun hér ekki af sparat at veita oss, xi. 341; spara e-t við sik, to shrink from; sá er eigi sparir þat ú-happ við sik, shrinks not from such a crime, vii. 270: partly of persons, ok sperða ek þik til þess, I would fain spare thee from that, 30 new ; ek spari þik til harðra álaga fyrir okkarn vinskap, 18; en sjá kveðsk hón, at þeir spörðu hana eigi til erfiðis ok skaprauna, 126.II. to spare oneself; þat orð flytzk af, at þú sparisk við, thou sparest thyself, dost not use all thy strength, 26; sparðisk hann ekki sjálfr við orrostuna, ii. 328; muntú eigi sparask til eins drykkjar meira, 32.
2. to shrink from, forbear; hefi ek lengi til þessa sparask, 43; tók fátækis-fólkit at gráta er þat mátti eigi þat skjól sækja er þat hafði lengi til sparask, long pined for, i. 332, 356.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pres.nútíð (e. present)
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • imperat.boðháttur (e. imperative)
  • mod.modern.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Dan.Danish.
  • Engl.English.
  • Germ.German.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • Ed.edition, editions, edited.
  • reflex.reflexive.
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
  • Gísl.Gísla saga. (D. II.)
  • Band.Banda-manna saga. (D. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)