spenja
sagnorð
spenr; spandi; spendi; spanit; spana: [akin to speni; spanjan]:— to draw the teat, but only used
2. to attract, allure; spenr í sælu sína, sín börn jöfurr stjörnu, 248; hefi ek menn spanit ór þinni hirð, of allan heim hefi ek spanit menn til Guðs, 656 C. 33; hann spandi út hingað með sér Sæmund, brought S. back with him, i. 240; hann mon deyja, ok mon ek hann þá hingat s., 2; þeir spönðu lið undan konungi, vii. 248; hann fékk honum lausa-fé; mikit at s. lið undir þá, 25; þar sem hann fann sterka menn eðr spekinga at viti þá spandi hann alla til sín ok görði sér kæra, x. 293; s. frá honum þá er honum vóru hollir, ix. 262; honum þótti þar megin landsins, ef hann fengi þar undir sik spanit, meðan jarl væri í brottu, iv. 105 (komit, )
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- cp.compare.
- A. S.Anglo-Saxon.
- prop.proper, properly.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- l. c.loco citato.
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Niðrst.Niðrstigningar saga. (F. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)