spilla
sagnorð
t, to spoil, destroy, with ; brutu niðr hof ok spilltu blótum, i. 51; þeir spilltu því er þeir máttu eigi með fara, 385; spilt var slæðunum, 703; spilla íll mál góðum siðum, i. 271; s. máli e-s, 418; s. okkru vinfengi, 49; s. sér í saurlífi, 55; s. fyrir e-m, to spoil one’s condition, do one harm, 255, of harming by slander.
II. to be spoiled, damaged, grow worse, ii. 288, 120; spillask við, to get worse, 566; trú spilltisk, 117; mun mikit hafa um spilzk, taken a turn for the worse, Ísl. ii. 369; spilltisk skjótt árferð, i. 51; spillask þá sakarnar, i. 373:— spellandi, a spoiler, 114; um-spillendr: spilltr, spoiled, corrupted.
Skammstafanir og tilvitnanir
- dat.þágufall (e. dative)
- esp.especially.
- reflex.reflexive.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)