Yrða

stökkr

nafnorðkarlkyn
1. or stökr, [ Norse staak = noise], a stir, disturbance; vær kómum stökk () í lið þeirra, we put them to flight, 515; ek mun vita ef ek koma nokkurum stökk í lið þeirra, viii. 49; áðr hann görði stökk í órum búðum, ere he brought discord into our dwelling, 28 (in a verse, if thus to be emended); stökkr óx, the swell (of the sea) waxed, ()2. ‘springing,’ brittle, of steel or the like; koparr harðr ok stökkr, v. 344; stökkr stálbugr, 2. slippery; sólinn var stökkr … rasar Sturla, i. 527.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • provinc.provincial.
  • dat.þágufall (e. dative)
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Ht.Hátta-tal. (C. I.)
  • Hallgr.Hallgrímr Pétrsson.
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)