stöðva
sagnorð
að, with stöðvig-a-k, Hom, 151, [stöð]:—to stop; hann stöðvar sik ekki, 144; hann stöðvaði her sinn, halted, 274; s. liðit, vii. 298.
2. to soothe, halt; hlaupa menn ok stöðva Hall, 38; kvað bændr mundu stöðva sik, they would calm themselves down, 424; stöðva ræðu yðra, 250; s. úhreina anda, 133; s. þorsta sinn, 83; s. blóð, blóðrás, to still the blood, ; ok varð eigi stöðvat, 210, i. 46; stöðva sik, to contain oneself, 93 new , (St.)II. to stop oneself, calm down; stöðvaðisk Dana-herr, i. 109; kyrrask ok stöðvask, 623. 26; settisk þá niðr ok stöðvaðisk úfriðr allr ok agi, vi. 286: to be fixed, stöðvask sú ráðagörð, i. 809.
Skammstafanir og tilvitnanir
- neg.negative.
- suff.suffix.
- Ed.edition, editions, edited.
- reflex.reflexive.
- Nj.Njála. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Magn.Magnús saga jarls. (E. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Lækn.Lækninga-bók. (H. V.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)