staðnasagnorðað, to stop, pause, abate; staðnaði orrostan (kurrinn), Fms. i. 34, 386, xi. 224, Ó. H. 69, Stj. 445.Skammstafanir og tilvitnanirFms.Fornmanna sögur. (E. I.)Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)Stj.Stjórn. (F. I.)