steðja1
sagnorð
staddi, staddr, statt; the word is little used except in ; [staðr]:—to stop; stöddu þeir ferðina er í fyrstu riðu. 138: to permit, steðja fyrir-boðna hluti ( tilstede), 95: to fix, appoint, þeir stöddu með sér á alþingi þann samning, at …, i. 770.
II. to be decided on; sættar-görð þá er nýliga staddisk, i. 458; kaup staddisk, iii. 10; stöddusk þá þeir hlutir, ii. 428; hafa statt e-t, to have made one’s mind up, i. 284; hafa e-t statt fyrir sér, to have determined on, 184: to make firm, þá er hann hafði statt ok styrkt ríki sitt, 455; hann hugðisk hafa statt sik í ríkinu, 61: göra e-t, to resolve, ii. 293, 164; með stöddum endi-mörkum, fixed limits, 44.III. staddr, as placed, present, used of a temporary chance abode; hvergi sem þau eru stödd, i. 332; ef hann var þar staddr þar sem blót vóru, happened to be present, i. 35; margir ef þar vóru hjá staddir, 64; vera við staddr, present, 63, 64, passim.
2. placed in such or such a position; Einarr spurði Egil, hvar hann hefði þess verit staddr, at hann hefði mest reynt sik. 687; þér ernt staddir ekki vel, ye are in danger, ii. 16; litt staddr, doing poorly, x. 173; þeim mönnum er í sóttum vóru staddir, 40: , hví er yðr svá statt til Sigfússona, why are you thus troubled about them? 252.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pret.þátíð (e. preterite)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- neut.hvorugkyn (e. neuter)
- pass.þolmynd (e. passive)
- cp.compare.
- Dan.Danish.
- reflex.reflexive.
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- esp.especially.
- Fagrsk.Fagrskinna. (K. I.)
- Rétt.Réttarbætr. (B. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Dipl.Diplomatarium. (J. I.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Bárð.Bárðar saga. (D. V.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Blas.Blasius saga. (F. III.)