stirðr
lýsingarorð
stiff, rigid; hann var andaðr ok svá s., at menn fengu hvergi rétt hann, 396; er ek lá stirðr á strám, 47; fótinn görði stirðan sem tré, i. 180; ákafliga móðr ok stirðr, 98; gamlan mann ok stirðan, ii. 251; af stirðu lérepti, 404 B; með stirðum orðum, ; stirt kvæði, stiff, not fluent, of rhymes, vi. 217, Ísl. ii. 237, ; e-m er stirt um mál, to talk with difficulty, vii. 165; honum var málit stirt, he had not a fluent tongue, i. 277.
II. harsh, severe; talar langt ok snjallt ok stirt á hendr bændum, xi. 251; stirðr dómr, v. 191; harðr ok stirðr, 343; var frú Kristín stirðari til sveinsins, enn hón hafði áðr verit, ix. 244, ; Helga görðisk þá svá stirð við Rafn, Ísl. ii. 249; í stirðum hug, in sad, gloomy mood, vii. 159; við stirðan hug, 4; stirðr ok stríðr, i. 136; svara stirt ok stutt, 69.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- v. l.varia lectio.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Sól.Sólarljóð. (A. III.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ad.Arinbjarnar-drápa. (A. III.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)