stira
sagnorð
ð, [ stirre; see stara], to stare, = stara; stirðu ér á þeirra fegrð, 655 xxxii. 3; hann spurði hví sjá ambáttar-son stirði (not styrði) svá á sik, 68.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Dan.Danish.
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)