stoltz
lýsingarorð
and stoltr, [ word from the stoltz], proud; in alliteration, svá styrkr ok stollz, 112; svá stoltz eðr stórr, iv. 162; þótt þú sér stolz ok stórr, 3; þó þeir væri svá stollz, at …, 10 new (see the foot-note 4): the form stoltr only occurs in later vellums and paper , stoltum né dramblátum, i. 89, 10, ; þeim hvíta hesti, er ek sá engan stolltara, 234: passim in usage since the Reformation, through from Low , stoltir herrar, stoltan stað, ii. 305 (verses 2–4 of a poem of 1540); borgaði holtið stoltum, ii. 482 (verse 18), ,
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- for.foreign.
- Germ.German.
- Ed.edition, editions, edited.
- MSS.manuscript, manuscripts.
- v. l.varia lectio.
- mod.modern.
- Dan.Danish.
- A. D.Anno Domini.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Mag.Magus saga. (G. II.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Pass.Passiu-Sálmar.
- Vídal.Vídalíns-Postilla.