stríð
nafnorðhvorugkyn
[ strîð, whence strife, by changing the ð into f; strît; streit]:—woe, grief, affliction, calamity; sótti bæði at henni stríð ok elli, 82; hann bar þat með allmiklu stríði, he was much afflicted by it, x. 239; springa af stríði, 230; síð léttir mér stríða, (in a verse); stemma stríð manna, 60; munar-stríð, hug-stríð, 3. 38; aldr-stríð, of-stríð, a heavy grief. ; af stríðum, 28; mitt stríð er þat … stríð hafa staddan mik, vi. (in a verse); bíða stríð, Hallfred; æxta e-m stríð, 102: , snáka stríð, ‘snake-bale,’ the winter, ii. 523 (in a verse).
2. a strife, combat; hann gékk fyrstr í hvert stríð, iii. 17.II. war, strife, bellum; this sense occurs first at the end of the 13th century; þá varð stríð mikit á Englandi, x. 158; halda stríð við e-n, 435, ; heyja stríð, to wage war; í stríði, i. 799; stríð milli Engla-konungs ok Frakka-konungs, ok hafði Engla-konungr sigr, 1340; lauk svá stríðinu, iii. 421.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- poët.poetically.
- i. e.id est.
- Lat.Latin.
- v. l.varia lectio.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Brandkr.Brandkrossa-þáttr. (D. V.)
- Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Helr.Helreið Brynhildar. (A. II.)
- Og.Oddrúnar-grátr. (A. II.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)