stríða
nafnorðkvenkyn
1. u, adversity, 445: hardness, austerity, severity, er biskup lagði stríðu á stóra höfðingja, iii. 266; með valdi ok stríðu heilagrar kirkju, i. 288; með freku fullrar stríðu, ii. 243; stríða vendisk brátt í blíðu, i. 125; hvárt sem hann mætti bliðu eðr stríðu, vi. 250; gangask heldr fyrir blíðu enn stríðu, to yield sooner to gentleness than to hardness.2. d, to harm, punish, with ; stríddi hón ætt Buðla, 72; hann stríðir þeim með mörgum býsnum ok bardögum, 436, 517; s. misgörandum en miskunna iðrandum, 567, ii. 72: the saying, sér stríðir vesall maðr, he is a fool that plagues himself, (St.); here belongs, 8 (at sér né stríddit).2. in usage, to vex, tease, provoke, with words; þú mátt ekki stríða henni, do not tease her so!3. with ; stríða mót, to strive against, ix. 399, 370; stríða á e-n, to fight against, 142, 379, II. to fight, to war; Eatvarðr Engla-konungr stríddi á Skotland, ; þeir stríddu sín á milli, ix. 229.
2. , striðask á, (), 384; at vér samlandar ok frændr stríðimk á með ofr-kappi,
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- dat.þágufall (e. dative)
- mod.modern.
- prepp.forsetning (e. preposition)
- recipr.reciprocally.
- pref.preface.
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Hðm.Hamðis-mál. (A. II.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)
- EddaEdda. (C. I.)