Yrða

suðr

nafnorðhvorugkyn
, suðrs; older form sunnr; in poets sunnr gunnar, sunnr runna, i. (in a verse); sunnr runnu, Vellekla: [ suð; south; süd; syd]:—the south; af suðri, ii. 481; í suðri, 92; til suðrs, 163; í suðr, passim; land-suðr, south-east; út-suðr, south-west.
II. as ; ríða suðr, 4; suðr til Hallands, Dýflinnar, Danmerkr, Jótlands, i. 26, 157, 256; suðr um lönd, i. 744; fara suðr, to pass southwards, 53: of pilgrims to Rome or Palestine, 268, 73.
2. with motion; hann dvaldisk suðr í landi, i. 96; suðr í Sogni, 26; suðr frá, southwards, 118; þeir áttu suðr (in the south) Engey, 22; suðr (in the south, in southern Iceland), Þorkell máni, i. 4, 31, l. 4.
II. sunnar, more to the south, vi. 379, 472; sunnar meir, 213.
2. sunnarst, (1812) 18; sunnast í zodiaco, 732. 4, 478.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Engl.English.
  • Germ.German.
  • Dan.Danish.
  • adv.atviksorð (e. adverb)
  • esp.especially.
  • i. e.id est.
  • compar.miðstig (e. comparative)
  • superl.efsta stig (e. superlative)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Rb.Rímbegla. (H. III.)
  • Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Gísl.Gísla saga. (D. II.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)