svíða
óflokkað
svíðr; sveið, sviðu; sviðinn: a weak svíddi, 60; svíddu, 56, vii. (in a verse): [ svie]:—to singe, burn; tak rúgbrauð ok svíð við eld, … et þat sviðit, Pr. 475; svíða dilka-höfuð, to singe, roast sheep’s heads, Þorst. St. 51; nú svíðr hann lítt um höfuðit, 260; hann svíddi útan af þornunum, 60; hann svíðr klumbuna útan, xi. 129; svíða hár, ii. 129; nauts-rófa sviðin, 276; annat brjóstið svíða þær, 121; sviðu hverja er sviðin er, i. 67; jöfurr svíðr bygðir, … logi svíðr bý, ; sviðnir fuglar, ; hann sveið hræ, vi. 55 (in a verse).
2. to smart, of a wound, burn; sár svíða, (in a verse); svíðr sárt brendr, ; svíða get ek bringspala-dílann (metaphor from caustic), i. 140; vant er þar er brennr at s., Rkv.; armar svíddu af broddum, ; svíða sætar ástir, a saying, 41.II. svíðandi, a nickname of the stingy Danish king Swein, xi; see svíðingr.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pret.þátíð (e. preterite)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Dan.Danish.
- l. c.loco citato.
- Greg.Gregory. (F. II.)
- Lil.Lilja. (A. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Rd.Reykdæla saga. (D. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
- Sól.Sólarljóð. (A. III.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Hallgr.Hallgrímr Pétrsson.
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Flóv.Flóvents saga. (G. II.)