Yrða

svín

nafnorðhvorugkyn
[a common word], a swine, ii. 315, i. 213, 26, 177: the saying, opt er it sama svín í akri, vi. 216, viii. 233, , Odyss. xviii. 29: of the hog-shapen beggar’s scrip, Skíða R.; ( ‘gris,’ = a clay-pig used as a money-box); svíns belgr, blóð, bógr, rani. iii. 622, 363, 644, iii. 44; svíns hrin, iii. 149; svíns-lifr, swine’s liver, as a charm used to still enmities or in truce-making, 2. 23 ( 363, ,—því vóru heiðnir menn vanir at …); hafa svíns minni, to have a swine’s ( short) memory, 216.
II. in local names, Svína-fell (whence Svín-fellingar), Svína-vatn, Svína-dalr, Svína-nes, Svín-ey, Svín-hagi, ,
Skammstafanir og tilvitnanir
  • n.hvorugkyn (e. neuter)
  • Teut.Teutonic.
  • cp.compare.
  • Dan.Danish.
  • v. l.varia lectio.
  • i. e.id est.
  • etc.et cetera.
  • COMPDSsamsett orð (e. compounds)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Mkv.Málshátta-kvæði. (A. III.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Gkv.Guðrúnar-kviða. (A. II.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)